Gedicht 'Wij zijn bestemd om te stralen!' Nelson Mandela

Wij zijn bestemd om te stralen!

Onze diepste angst,
is niet dat we onmachtig zouden zijn.
Onze diepste angst betreft juist
onze niet te meten kracht.
Niet de duisternis, maar het licht in ons
is wat we het meeste vrezen.

We vragen onszelf af:
wie ben ik wel om mezelf briljant,
schitterend, begaafd, geweldig te achten?
Maar waarom zou je dat niet zijn?
Je bent een kind van God.
Je dient de wereld niet
door jezelf klein te houden.
Er wordt geen licht verspreid,
als de mensen om je heen,
hun zekerheid ontlenen
aan jouw kleinheid.

We zijn bestemd om te stralen,
zoals kinderen dat doen.
We zijn geboren om de glorie Gods
die in ons is, te openbaren.
Die glorie is niet slechts in enkelen,
maar in ieder mens aanwezig.
En als we ons licht laten schijnen,
schept dat voor de ander
de mogelijkheid hetzelfde te doen.

Als we van onze diepste angst bevrijd zijn,
zal alleen al onze nabijheid
anderen bevrijden.

-Nelson Mandela-
uitgesproken bij Nelson Mandela’s inauguratie tot president
van Zuid-Afrika in 1994 en aan hem toegeschreven

Janusz Korczak

Ik kwam in aanraking met het gedachtegoed van Janusz Korczak tijdens mijn opleiding op de Pabo, nu ruim tien jaar geleden. Ik heb hem nooit vergeten. Met zijn overzicht over de dingen en zijn inzicht in kinder-gedrag heeft hij veel indruk op mij gemaakt. Het feit dat hij zijn werk moest doen in de periode van de Tweede Wereldoorlog maakt het voor mij nog indrukwekkender.....

Zijn vertrouwen in het natuurlijke kind doet me wat.
"Niet afdalen naar hun niveau, maar proberen op te klimmen naar hun gevoel." Hier spreekt bescheidenheid.

Ik zie dit in het verband met hoogbegaafde kinderen; geloof in hun eigen kunnen, onderwijs ze niet, maar coach ze!
Maar ik zie dit vertrouwen van Janusz Korczak ook als 'high trust' in het algemeen; laat los, vertrouw ze maar.
In een tijd waarin velen het vertrouwen in het leven en het geloof in God verloren, bleef Korczak geloven in zijn denkbeelden. Dat behoedde hem denk ik voor bitterheid. Uit eigen vrije wil stapte hij samen met de kinderen van zijn kindertehuis in de trein naar Treblinka.